Alba-Regia, bir kadının hem somut  hem de görünmeyen kayıplarının izini sürerek çıktığı çok katmanlı bir yolculuğun anlatısıdır. Yazar Elif Onaran, babasının ardından geride kalan ve yıllar içinde yerine ulaşamamış heykelin izini sürerken; aynı zamanda babasıyla, kökleriyle, geçmişiyle ve kendi iç dünyasıyla yüzleşir.

Macaristan, bu anlatıda yalnızca bir mekân değil; Elif Onaran’ın aile hafızasının, köklerinin ve kimliğinin bir parçasıdır. Alba Regia’ya, ataların yurduna, geçmişte bırakılmış izlere doğru yapılan yolculuk; bireysel bir hikâyenin ötesine geçerek kolektif hafızaya ve kültürel sürekliliğe temas eder. Yerine ulaşamayan heykel, iki ülke arasında askıda kalmış bir hikâye gibi durur; Alba-Regia ait olduğu yere varamayan her şeyin ortak simgesine dönüşür.