Türk öykücülüğünde gerçekçiliğin en önemli temsilcisi
sayılan Sabahattin Ali’nin öykülerinde, keskin gözlem gücüne, basit ama etkili ifadelerine, vurucu açılış ve bitiriş becerisine çoğunlukla humor/mizah ve kara mizah eşlik eder.
Masal formuna yaklaştığı son öykülerinde ise Beydeba’ninkine paralel bir bilgeliğin sesini duyarız.
Ersun Çıplak’ın seçtiği ve geniş kapsamlı bir giriş yazısıyla zenginleştirdiği Seçme Öyküler, Türk öykücülüğünün gerçek iklimine davet ediyor okuru.