iki zamanlı sandığımız ikili yangınlar büyür yalnızlıktan önce
yalın hal zamanda durgun vücutlarla salınır durur
etler karşılaşır kilolar azalır formlar yeniden çizilir
toplum ter kokan kavramlarla öğrenilir hijyenle durulur
makineler gelir yerini alır çıktılar şıpın der yeniden biçilir
insana mahsus ne varsa yeniden üretilebilir insan bile
görmek gözle dokunur
tatmak kokuyla bulunur
ne varsa insanın akışında dile gelmelerde
üleşir durur coğrafyadan kaçan hayvanları
sona geldiğimizde başa dönüp tekrara düştüğümüzde
iki orman birbirine bakıp yanabilir