Tarih çoğu zaman bağıranları yazar.

Sub Rosa, susanların hafızasını çağırıyor.

Nil kıyılarında saklanarak büyüyen Harpokrates, çağlar boyunca sırların, tanıklığın veunutulmayanların sessiz koruyucusuna dönüşür.

Tanrıların dünyasından silinse de çağrı merkezlerinin görünmez kadınlarında, köprükorkuluklarında yaşamla ölüm arasında  bekleyenlerde, dili bilinmeyen bir anneyleçocuğunda, atanamayan bir öğretmenin mutfağında, evlatlarını ateşte yitirenlerde vekayıp oğlunun gözlerini yıllarca arayan bir annede yaşamayı sürdürür.

Sub Rosa – Sessizlerin Yazılmamış Kitabı, Harpokrates’in doğuşundan unutuluşunauzanan on iki bölümlük mitolojik anlatıyı, günümüz Türkiyesinde geçen on bir öyküylebuluşturuyor. Birbirinden bağımsız görünen hayatlar, kısa süreliğine belirip kaybolanortak bir tanığın çevresinde aynı hafızanın parçalarına dönüşüyor.

Bu sayfalarda sessizlik tek bir anlama gelmiyor. Kimi zaman korkudan susuyor insan, kimi zaman utançtan. Bazen konuşacak dili bulamıyor, bazen söylediklerininduyulmayacağını biliyor. Bazen de susmak, kendisine biçilen hayata karşı geliştirebildiğison direniş oluyor. Gürültüyü  çıkaranların  her  zaman haklı, susanların da her zaman yenilmiş olmadığını fısıldıyor.

Henize Nilgün Karataş, mitolojik zamanla bugünü, bireysel yaralarla toplumsal hafızayıaynı gülün altında bir araya getiriyor. Sub Rosa, unutulmaya bırakılanların izini süren, görünmeyen hayatlara şefkatle yaklaşan ve okuru yalnızca dinlemeye değil, tanıklıketmeye çağıran çok katmanlı bir anlatı.

Gülün altında söylenen, gülün altında kalır.

Ama hikaye anlatıldıysa artık o sırra okur da ortaktır.

Hakan Akdoğan