Geceler
geceler öyle sessiz ki/ nicedir kar yağıyor/ gönlümün en tenha sokaklarına hep sabrı fısıldıyor kabaran toprak ne gerilmiş bir yay/ ne oklarını boşaltmış bir sadak
şimdi/ uzak bir yamaçta/ adı belirsiz/ küçük bir çiçek tohumu olmak geceyi ve karı soluyarak
geceler öyle sessiz ki nicedir tek bir harf kadar anlamsız kalıyorum/ sen olmadan ıssız bir adada/ kıyıya vurmuş eski bir sandal oynanıp atılmış/ kırık bir oyuncak
şimdi/ en zifirinde karanlığın/ küçücük bir mum alevi olmak gözümün kalan ışığında/ sana sabahı taşıyarak
geceler öyle sessiz ki nicedir beyaz bir güvercin kanadı geçiyor penceremden adını bahar koydum/ senden habersiz gözüm yollarında/ seni kollayarak bitsin bu ömür her an/ bir öncekinden daha çok özlemle yanarak
şimdi/ geceye ve sessizliğe ağaran bir kar tanesi olmak toprakta/ kanatta/ şafakta/ ak örtüler inmiş sokaklarda/ baharı koklayarak…
Alper Akçam, 21 Kasım 2017
